Het Boekenhoofd

  door Erick Kila Eric de Noorman, is dat niet die onverschrokken strijder tegen kwaad en onrecht die zijn avonturen beleefde in stripboekjes op oblong formaat? Vooral jongens kochten de langwerpige boekjes met hun zakgeld bij de sigarenboer op de hoek en werden door Eric steeds weer ondergedompeld in vroeger tijden en mysterieuze sferen. Avonturen in zwart-wit. Maar dat maakte helemaal niets uit. Wij bevinden ons in de jaren vijftig en zestig, een tijd waarin ook Ivanhoe, een andere ‘historische’ held, op de zwart-wit tv de jonge kijkers liet dromen van Middeleeuwse ridders en koningen. Dat de historische setting bij de Eric-verhalen wellicht niet (helemaal) klopt, is volgens Rob van Eijck, een van de twee schrijvers van De ware wereld van Eric de Noorman , minder belangrijk dan de suggestieve kracht die van tekenwerk en tekst uitgaat. Uiteindelijk gaat het toch om de door Erics geestelijke vader opgeroepen mysterieuze sfeer. Een sfeer die je meesleept naar andere tijden, ‘waar n...

  door Erick Kila De gedichten in Anatomie van de grassen zijn sterk en intrigeren. De nieuwe bundel van Tijs van Bragt (Rotterdam, 1985) heeft bovendien een aangename weerbarstigheid. Van Bragt zoekt evenwicht. Hij zwenkt vaak van het eigen gemoed naar het algemene van de natuur om het persoonlijke als het ware te verdragen. De natuur die de in Zeeuws Vlaanderen wonende dichter scherp waarneemt, heeft iets archaïsch en genereert tijdloze rust van het evenwichtige soort. ‘alles was evenwichtig in orde’, zo begint een cyclus van negen gedichten. De reeks opent de afdeling ‘kartografie van een ontbreken’. Of is dat juist de titel van de cyclus? Het is niet duidelijk. Ook is er een titelloze cyclus opgenomen van twee genummerde gedichten. Net een verdwaald polletje gras in een wat onbestemd gebied. Toch blijkt het weinig evenwichtige staketsel van de bundel niet echt een bezwaar. Er zijn trouwens nog wel meer rafelranden aan te wijzen. Zo valt soms een wat grover woord op tussen he...