Posts

Posts uit augustus, 2026 tonen

Recensies Het geruis van wind en betekenis

Afbeelding
Mijn nieuwe poëziebundel kreeg twee recensies: https://digther.blogspot.com/2026/06/het-melancholisch-verzet-van-erick-kila.html https://meandermagazine.nl/2026/07/erick-kila-het-geruis-van-wind-en-betekenis/ Eenvoudig te bestellen bij Bol.com en bij de boekhandel in Nederland en Vlaanderen.   

De hond die God heeft gezien

Afbeelding
  door Erick Kila We zijn het er wellicht over eens dat de wereld een merkwaardige verblijfplaats is. Toch zijn er maar weinig mensen met een antenne voor het vreemde dat overal om ons heen op de loer ligt. Er zijn bijvoorbeeld schrijvers die de bizarre kantjes van het menselijk bestaan feilloos registreren en wel zo dat je er bijna overheen leest. Dat komt omdat het ongewone vaak de jas van het gewone draagt. Je komt een meneer tegen en het kan zomaar de duivel (vermomd als schriel mannetje) zijn of je merkt een zwerfhond op met een vriendelijke kop en je denkt dat het God is of op z’n minst een boodschapper van God. Dino Buzzati (1906 - 1972), een Italiaanse journalist en schrijver, zag als geen ander de magie die stiekem met de alledaagsheid verweven is. Als magisch-realist bracht hij heel gewoontjes, op een rustige verteltoon, in korte verhalen het ultieme raadselachtige van het bestaan naar de oppervlakte.  Voor een Italiaan is het niet vanzelfsprekend dat je het kath...

Staren in de gedachte

Afbeelding
  door Erick Kila De spiegel van de ziel is stilte. Antoon Van den Braembussche (1946) maakt er geen geheim van dat dit het uitgangspunt is van zijn nieuwe poëziebundel. Het ‘niet-zeggen’ als bron van veel: het is een kijk op poëzie die opvalt in een tijd waarin kwebbelende taal-verstikkers de toon aangeven. Je zou het gebied van het zwijgen kunnen zien als de eigenlijke, zo niet de ware, zetel van het gevoel. Hoe dit gebied te beschrijven zonder het absolute van het niet-zeggen geweld aan te doen? Van den Braembussche probeert het met ingehouden adem en daarin ligt de kracht van Spiegel van de ziel . Hij durft het onmogelijke aan, wetende dat de stilte - je zou bijna zeggen godzijdank - een onneembare veste is. Maar dat dondert niet. Het wezen van het goede gedicht is nu eenmaal iets paradoxaals: het verwoorden van het niet-uitspreken. Het paradoxale is een instrument dat Van den Braembussche graag inzet om naar de kern te reiken van de betekenisvolle stilte. Hij betrekt bijvo...